اهميت و جايگاه سواد رسانه اي در نظام اموزشي ايران

وقتي واژه « سواد » را مي شنويم يا مي خوانيم در وهله اول آنچه به ذهنمان خطور مي کند توانايي يک فرد در خواندن و نوشتن  است که فرد اين توانايي را  از طريق نهادهاي اموزشي فرا مي گيرد. . هر چند اين برداشت صحيح است اما در عصر رسانه ها و دهکده جهاني که در ان انسانها بيش از زمان گذشته تحت بمباران پيام هاي رسانه اي قرار گرفته اند  سواد کلاسيک خواندن و نوشتن ديگر جوابگوي نيازهاي جديد نيست. در اين محمل بايد مجهز به سواد ديگري به نام « سواد  رسانه اي » بود تا بتوان در مواجهه با  هجمه پيام ها در شبکه اطلاعات دست به انتخاب درست و کارامدي زد . مارشال مک لوهان محقق کانادايي درکتاب خود  تحت عنوان « درک رسانه : توسعه ابعاد وجودي انسان» براي نخستين بار اعلام کرد که زماني که دهکده جهاني فرا رسد بايد انسانها به سواد جديدي به نام سواد رسانه اي دست يابند.(منبع) در اذهان بسياري از مردم اصطلاح سواد رسانه اي با رسانه هاي چاپي و نوشتاري عجين شده و به معناي توانايي خواندن است.برخي اين اصطلاح را به سواد ديداري که مرتبط با رسانه هايي چون تلويزيون و فيلم است تعميم مي دهند .ساير نويسندگان اين مفهوم را تا حد سواد رايانه اي گسترش مي دهند اما از ديدگاه محققان و پژوهشگران علوم ارتباطات درعصر نوين سواد رسانه اي به کليه رسانه ها اختصاص دارد...